الشيخ أبو الفتوح الرازي
188
روض الجنان وروح الجنان في تفسير القرآن ( فارسي )
بپاى دارندگان نماز و دهندگان زكات و گرويدگان به خداى و روز بازپسين ايشان را بدهيم مزدى ( 1 ) بزرگ . ما وحى كرديم به تو چنان كه وحى كرديم به سوى نوح و پيغامبران از پس او و وحى كرديم ابراهيم خليل و پسران او و پسر زادهء او و فرزندان يعقوب و اين پيغمبران كه نامهاى ايشان مذكور است و بداديم داود را زبور . - و پيغمبرانى كه قصّهء ايشان گفتيم بر تو از پيش اين و پيغمبرانى كه قصّهء ايشان نگفتيم بر تو و سخن گفت خداى با موسى سخن گفتنى . پيغمبرانى بشارت دهنده و ترساننده ( 2 ) تا نباشد مردمان را بر خداى حجّتى پس پيغمبران و بوده است خداى عزيز و محكم كار . لكن خداى گواهى مىدهد به آنچه فرستاد بر تو فرستاد به علم خود و فرشتگان گواهى مىدهند و بس ( 3 ) است گواهى خداى ( 4 ) . آنان كه كافر شدند و برگشتند از راه خداى گم راه شدند گمراهى دور . آنان كه كافر شدند و ظلم كردند نيامرزد خداى ايشان را و ننمايد ايشان را راهى . مگر راه دوزخ هميشه باشند در آن هميشه و بوده است آن بر خداى آسان . اى مردمان آمد
--> ( 1 ) . مت : مژدى . ( 2 ) . آج ، لب : مژده دهندگان و بيم كنندگان . ( 3 ) . آج ، لب : بسنده . ( 4 ) . وز ، آج ، لب : خداى گواه .